Ben, isto é o primeiro que escribo que non é meu, é dunha canción de hai mil anos, makurtu gabe, de Kortatu, que me veñen acompañando dende hai máis de vinte anos, mira que son vello! et fier de l'être! gizon zaharra naiz eta harro nago! (gauza asko ikasi nuenelako!) ou como carallo se digha.
Venha, hoje vou deixar as baratas viver!
3 comentários:
está ben a fotr,
pero ilexibles os tarriños,
o pòst en euskara
asi que non me enterei de nada
¿seria esa a razón pola que quedei durmida co ordenata sobre os xeonllos e recostada nos coxíns?
por dió vaia posturiña!, marcho para a cama, teño o pescozo dorido, e ergome en menos de duas horas!
pasanme cousas de nena!, i eu con estes anos"
bicos de madrugada!
Os envases en árabe era algo encantador
Vai para cama que aínda vas coller unha tortícolis e logho son malas de pasar.
Biquiños.
Ah, estou vendo as tuas fotos no flickr
si?
non son unhas boas fotos, pero gústame apreixar os instantes.
As de festas etc. cólgoas no Picassa google,
e moitas así de paseos por aí adiante...
porque o malo que tén flickr é a sua pouca capacidade.
Enviar um comentário